Witaj na moim blogu Szlak za Szlakiem

O mnie

Nazywam się Zuza i miło mi Cię powitać na moim blogu Szlak za Szlakiem o tematyce podróżniczej. Mieszkam w Kotlinie Kłodzkiej w Sudetach Środkowych. Góry otaczają mnie z każdej strony, lecz prawdziwą miłość do nich poczułam w wieku 23 lat. Kompletnie nieprzygotowana wybrałam się wtedy nad Morskie Oko i od tamtej pory zakochałam się w górach do szaleństwa. Pomysł na pisanie bloga nie przyszedł od razu. Mimo wielu wędrówek w pięknych Pieninach, Beskidach czy Tatrach nie miałam odwagi by zacząć. Ale teraz już jestem i pragnę zaprosić Cię do wybrania się ze mną na piękne szlaki.

Co u mnie znajdziesz?

Mam dla Ciebie pomysły na wędrówki, które możesz przejść samodzielnie lub z rodziną. Opisuję ciekawe trasy, które urozmaicam zdjęciami. Przedstawiam miejsca bardziej lub mniej uczęszczane. Jeśli na drodze spotkam ciekawostkę lub atrakcję turystyczną również znajdziesz u mnie jej opis. Gdy na szlaku pojawi się jakaś trudność także dowiesz się o niej z mojego wpisu. Wszystko po to, aby ułatwić Tobie poruszanie się po szlakach. Do opisów załączam orientacyjne mapki oraz staram się doradzić, czy dana trasa nada się na przejście z dziećmi.

Chodźmy razem na szlak

Zapraszam Cię zatem do mojego świata górskich wędrówek. Jeśli masz jakieś pytania, chcesz podzielić się swoimi doświadczeniami lub masz inne wskazówki dotyczące moich propozycji tras – pisz do mnie śmiało. Znajdziesz mnie również na Facebooku, Instagramie oraz na YouTube. Ponadto możesz się ze mną skontaktować poprzez formularz po prawej stronie. Przejdź do zakładki Wpisy i polecane trasy, aby zacząć ze mną wędrówkę i wyruszyć na Szlak za Szlakiem.

Zapraszam Cię również na mój kanał YouTube

Niedawno zaczęłam działać także na platformie YouTube. Staram się rozwijać tam swój profil. Będzie mi miło jeśli dołączysz do moich subskrybentów i pozostawisz łapkę w górę. Będzie to dla mnie sygnał, że montowanie filmów z moich wędrówek ma dla Ciebie sens.

„W górach jest wszystko co kocham, góry to przystań, niekończąca się nadzieja, że można żyć życiem i wierzyć nie dotykając” (ks. Józef Tischner)